Łysienie telogenowe – kiedy mamy powody do niepokoju?

Łysienie telogenowe – kiedy mamy powody do niepokoju?

Łysienie ma różne oblicza. Nie zawsze intensywne wypadanie włosów może mieć związek z problemem łysienia. Czasami bywa ono uwarunkowane określonymi sytuacjami, jakie zachodzą w naszym życiu, może być zależne od płci czy od aktualnego, ogólnego stanu zdrowia. Łysienie telogenowe jest natomiast schorzeniem dotykającym w równej częstotliwości zarówno kobiety, jak i mężczyzn.

Czym jest łysienie telogenowe?

Cykl życia włosa złożony jest z trzech etapów: fazy wzrostu – anagen, fazy przejściowej – katagen oraz fazy spoczynku – telogen. Każda z nich charakteryzuje się innym zachowaniem włosa i mają one różne czasy trwania.

W fazie pierwszej, trwającej od ok. 2 do ok. 6 lat, włosy kształtują się w cebulkach, a następnie rosną ponad powierzchnią skóry aż do osiągnięcia drugiej fazy, fazy przejściowej. Katagen trwa ok. dwóch tygodni. Czas ten jest dla włosów czasem, w którym zmniejsza się opuszka włosa, a ten przestaje rosnąć przygotowując się do wypadnięcia. Gdy następuje trzecia faza – telogen, włos znajduje się już w stanie spoczynku. W czasie ok. 2-6 miesięcy włos staje się słabszy, i z czasem wypada. U zdrowej osoby w tej fazie znajduje się ok 10% wszystkich włosów i jest to zupełnie naturalny i normalny proces.

Bywa jednak, że zachodzą sytuacje, w których zaburzona zostaje faza środkowa i zbyt szybko rozpoczyna się faza ostatnia. Wówczas włosów na etapie telogenu może być nawet 80%. Właśnie na tym polega łysienie telogenowe. Jeżeli zaobserwowaliśmy u siebie zdecydowany wzrost liczby wypadających włosów, powinno nas to zdecydowanie zaalarmować i zmotywować do wizyty u specjalisty. Z reguły lekarzem pierwszego kontaktu powinien być wówczas lekarz internista lub lekarz dermatolog.

Jakie są przyczyny łysienia telogenowego?

Przyczyn, których skutkiem jest nadmierne wypadanie włosów może być bardzo wiele. Są one zarówno natury czysto medycznej, jak też psychicznej lub fizjologicznej. Wśród nich można wyodrębnić m.in.:

  • Poród
  • Bardzo silny i długotrwały stres
  • Urazy
  • Utrzymująca się, wysoka gorączka
  • Niedobory mikroelementów/niedożywienie/anemia
  • Zaburzenia hormonalne
  • Zatrucia metalami ciężkimi
  • Przyjmowanie niektórych leków, jak np. leki hormonalne, leki przeciwzakrzepowe, leki stosowane przy chorobach układu krążenia, leki przeciwpadaczkowe
  • Choroby zakaźne (ostre lub przewlekłe)
  • Zapalenia skóry
  • Alergie
  • Choroby onkologiczne

Diagnoza i leczenie łysienia telogenowego

Najważniejszym etapem diagnozy tego schorzenia jest przeprowadzenie przez lekarza (dermatologa lub internistę) szczegółowego wywiadu. Jest to tak ważne głównie ze względu na fakt, iż choroba może rozwijać się nawet przez 6 miesięcy, dlatego lekarz musi dokładnie zidentyfikować przyczynę jej wystąpienia, nie pomijając pytań o styl życia czy sposób żywienia, przyjmowane leki lub przebyte choroby.

Mimo, że nie istnieje uniwersalna metoda leczenia choroby przez wzgląd na wielorakość jej przyczyn, to jest ona w pełni uleczalna, a skutki terapii mogą być widoczne już nawet po okresie 6 miesięcy. Główną metodą leczenia jest wyeliminowanie czynnika, który wywołał schorzenie. Włosy zwykle zaczynają wówczas same odrastać i przybierać na sile.