Dlaczego udar mózgu jest groźny?

Dlaczego udar mózgu jest groźny?

Udar mózgu jest szczególnie groźny, głównie ze względu na ważność mózgu dla prawidłowego funkcjonowanie. Choroba spowodowana jest zatrzymaniem dopływu krwi do tkanki mózgowej.

Czym jest udar mózgu?

Udar mózgu jest obumarciem części tego jakże istotnego dla naszego funkcjonowania narządu.

Wyróżniamy dwa główne typy udaru: krwotoczny i niedokrwienny.

Udar krwotoczny

Z reguły występuje rzadko, obejmuje ok. 20% wszystkich przypadków udaru. Powstaje wskutek pęknięcia ściany tętnicy mózgowej i wylania się krwi poza naczynie, przez co krew nie dociera do tkanki mózgowej, która zaopatrywana jest przez pękniętą tętnice. Proces ten potoczne nazywamy wylewem. Wydostająca się krew niszczy okoliczną tkankę nerwową i powoduje wzrost ciśnienia wewnątrz czaszki. Efektem jest patologiczne zaburzenie czynności mózgu. Ten typ udaru dzielimy jeszcze na dwa podtypu: krwotoki śródmózgowe i krwotoki podpajęczynówkowe.

Udar krwotoczny: krwotoki śródmózgowe

Charakteryzują się tym, że uszkodzone naczynie znajduje się wewnątrz mózgu. Jego główną przyczyną jest wieloletnie nadciśnienie tętnicze.

Udar krwotoczny: krwotoki podpajęczynówkowe

Ich charakterystyczną cechą jest położenie naczyń krwionośnych, które znajdują się na powierzchni mózgu, a nie w jego wnętrzu. Wyciekająca krew gromadzi się między mózgiem a otaczającą go ochronną błoną. Najczęściej są wynikiem pęknięcia większego tętniaka lub naczyniaka.

Udar niedokrwienny

Typ ten stanowi ok. 75% rozpoznawanych udarów. Powstaje wskutek niedrożności którejś tętnicy zaopatrującej jakąś część mózgu w krew.

Najczęstszą przyczyną takiej sytuacji jest miażdżyca, w której blaszki miażdżycowe stopniowo narastają i coraz bardziej zwężają światło tętnicy. W miarę rozwoju choroby dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu krwi.

Prócz miażdżycy, częstą przyczyną zatkania tętnicy jest zator, czyli zablokowanie przepływu krwi przez skrzeplinę powstałą w sercu. Skrzep taki może powstać wskutek migotania przedsionków.

Jak często występuje?

Średnio, w krajach wysokorozwiniętych, na udar mózgu zapadają 2 na 1000 osób. Ryzyko zwiększa się wraz z wiekiem. Po 65. roku życia aż 10 na 1000 osób ma udar.

Warto zwrócić uwagę na to, że udar niedokrwienny głównie dotyka osoby starcze, a krwotoczny może się pojawić bez względu na wiek.

Jak objawia się udar mózgu?

Objawy udaru mózgu zależą od tego, jaki jego obszar został uszkodzony. Do najczęstszych objawów zaliczamy:

  • osłabienie (niedowład) kończyny górnej, dolnej lub obu, po tej samej stronie części ciała; chory wykazuje problemy w poruszaniu daną kończyną, może mu towarzyszyć uczucie drętwienia;
  • osłabienie mięśni twarzy objawiające się np. opadnięciem kącik ust po jednej ze stron
  • zaburzenia widzenia, do których zaliczamy podwójne widzenie, ograniczenie pola widzenia, a w niektórych przypadkach — nawet całkowitą utratę wzroku
  • osłabienie mięśni języka i gardła objawiające się trudnościami w połykaniu i mówieniu, dodatkowo osoba chora może mówić niewyraźnie i mieć problemy w trakcie jedzenia ze względu na krztuszenie się
  • nagły ból głowy, który zazwyczaj jest bardzo silny, nierzadko występuje przy krwotoku podpajęczynówkowym
  • zaburzenia równowagi i koordynacji dają swoje objaw,y powodując problemy ze zgrabnym poruszaniem się, chory potyka się, upuszcza przedmioty, przez co codziennie czynności stają się dużym wyzwaniem
  • zaburzenia lub utrata przytomności

Wymienione objawy mogą się stopniowo nasilać. Warto podkreślić, że do około 33% udarów dochodzi podczas snu. W takim przypadku chory stwierdza objawy po obudzeniu się.

Jak lekarz ustala diagnozę?

Specjaliści rozpoznają udar mózgu na podstawie przeprowadzonego wywiadu, stwierdzonych objawów oraz tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego. Jeżeli udar jest w początkowej fazie, to podczas wymienionych wcześnie badań, zmiany, które zaszły w mózgu mogą być jeszcze niewidoczne. W takich przypadkach badania ponawia się po kilku dniach.

Lekarz może zlecić również inne badania np. ultrasonografię tętnic szyjnych, arteriografię tętnic mózgowych, echokardiografię oraz badania krwi. Te badania mają za zadanie pomóc w zrozumieniu przyczyny pojawienia się udaru mózgu.

Udar mózgu — sposoby leczenia

Początkowy etap leczenia ma na celu podtrzymanie podstawowych funkcji życiowych u pacjenta. W tym celu mogą być zastosowane kroplówki, czy tlenu podawanego przez maskę. Jeżeli stan chorego tego wymaga — podłącza się go do respiratora.

Dalsze leczenie jest mocno uzależnione od stanu chorego oraz tego, jaka część mózgu oraz w jakim stopniu jest uszkodzona. W zależności od przypadku, lekarz może podjąć decyzję o zastosowaniu tkankowego aktywatora plazminogenu. Jest to lek rozpuszczający zakrzep zatykający tętnicę i stosuje się go jedynie u osób z udarem niedokrwiennym.

W innych przypadkach, zazwyczaj przy udarach krwotocznych, może być konieczny zabieg neurochirurgiczny.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Osoby doświadczone udarem niedokrwiennym, które były leczone wcześniej wspomnianym tkankowym aktywatorem plazminogenu, mają duże szanse na ustąpienie zaburzeń nautologicznych. U reszty — objawy zazwyczaj stopniowo ustępują, ale nigdy całkowicie.

Warto jednak pamiętać, że ok. 1/3 chorych umiera, co sprawia, że udar mózgu jest trzecią pod względem częstości przyczyną zgonów.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Zapobieganie zachorowaniu polega na dbaniu o zdrowie i przykładaniu uwagi do tego, by nie dotknęła nas cukrzyca czy miażdżyca.

Kliknij, aby umówić się do naszych specjalistów