Choroba afektywna dwubiegunowa cz. II

Choroba afektywna dwubiegunowa cz. II

W poprzednim wpisie na temat choroby afektywnej dwubiegunowej pisaliśmy o tym, czym jest i jakie są jej rodzaje. Tym razem wspomnimy krótko o przyczynach pojawienia się choroby i o możliwych sposobach leczenia.

Choroba afektywna dwubiegunowa, ChAD, zaburzenia afektywne dwubiegunowe (dawniej; psychoza maniakalno- depresyjna) charakteryzuje się występowaniem epizodów manii/ hipomanii, depresji oraz epizodów mieszanych.

Jakie są przyczyny pojawienia się choroby?

Wymienia się wiele czynników warunkujących tę chorobę. Mówiąc o tym można posłużyć się modelem biopsychospołecznym, który uwzględnia czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczne. To właśnie one miała wpływ na pojawienie się choroby i ogólny jej przebieg. 

Czynniki biologiczne:

Do czynników biologicznych zaliczamy m.in. czynniki genetyczne, zaburzenie równowagi neuroprzekaźników, czy też towarzyszące choroby somatyczne np. niedoczynność tarczycy. Warto zwrócić tutaj uwagę na czynniki genetyczne. Badania wykazują, że ryzyko zachorowania wzrasta gdy jedno lub dwoje rodziców chorowało na depresję lub chorobę afektywną dwubiegunową. 

Warto pamiętać, że genetyka nie jest w 100% winna za pojawienie się choroby. Oczywiście, odpowiednia konfiguracja genów ma znaczenie, ale samo uwarunkowanie nie gwarantuje choroby. Istotny wpływ mają również czynniki psychologiczne i społeczne.

Czynniki środowiskowe, psychologiczne i społeczne

Wyżej wymienione czynniki mogą nasilać lub łagodzić przebieg choroby. Stresujące wydarzenia życiowe, takie jak poważna choroba, śmierć bliskiej osoby, utrata pracy mogą przyczynić się do pierwszego lub kolejnego epizodu choroby. Inne czynniki natomiast mogą pozytywnie wpływać na przebieg choroby, dzieje się to np. w sytuacji, kiedy mamy dobre relacje z bliskimi dla nas osobami. Bardzo istotnym faktem dla chorego jest trzymanie uregulowanego rytmu dnia i nocy (unikanie nadmiernej aktywności w godzinach wieczornych, zasypianie i wstawanie o tych samych porach).

Choroba afektywna dwubiegunowa- jakie są sposoby leczenia?

Leczenie jest długotrwałe, zwykle trwa kilka, a nawet kilkanaście lat. Obejmuje ono leczenie pierwszego o kolejnych epizodów, a także leczenie profilaktyczne w okresach remisji. Rodzaj terapii może się zmieniać w trakcie trwania leczenia. 

Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej odbywa się na dwóch płaszczyznach: farmakologicznej i psychoedukacyjnej.  Czasami do tego grona dołącza psychoterapia

Psychoedukacja

Psychoedukacja ma na celu edukowanie pacjenta, a czasami także rodziny. Pacjent otrzymuje rozeznanie w chorobie, uczy się jakie objawy powinny zacząć go niepokoić i jak w takich sytuacjach reagować. Pomocne mogą okazać się spotkania grupowe. 

Psychoterapia

Psychoterapię stosuje się głównie, gdy mamy do czynienia z długotrwałą remisją. Może być stosowana przy niepełnej remisji i trwających epizodów, ale wtedy ma głównie rolę wsparcia. Ważne jest także, by stosować zajęcia terapeutyczne dla pacjentów np. nakierowane na rozwijanie umiejętności kontroli nad własnymi zachowaniami. 

Leczenie farmakologiczne

W leczeniu farmakologicznym stosowane są leki o właściwościach stabilizujących nastrój np. kwas walproinowy, oraz, leki przeciwpsychotyczne takie jak kwetiapinę, aripiprazol. 

Warto pamiętać, że leki dobierane są indywidualnie do każdego pacjenta, ponieważ wpływ na ich dobór może mieć wiele czynników.

Lekarz psychiatra w CM Macromedica- lek. med. Ewa Paszkowska
Aby być z nami na bieżąco- Instagram, Facebook